Tag archieven: breien

Een knalsjaaltje

Geef een reactie

Dineke had een hele bol sokkenwol in de knalroze (met een beetje rode) verf gedaan. En omdat de buitenkant meer verf had opgenomen dan de binnenkant, verliep de kleur heel mooi. Van die wol had ik haar beloofd te breien, zodat je het effect goed kon zien. Dit konden we dan mooi op de Handwerkbeurs in Arnhem laten zien.
Het sjaaltje begint met een aantal steken, en aan één kant zet je elke naald een steek erbij op, zodat hij steeds breder wordt. Om die puntjes te krijgen, kant je aan de andere kant elke vijfde naald een paar steken af. Zo krijg je een sjaal die heel mooi valt. Als je draad bijna op is, kan je alle steken in één keer afkanten. Ik was dus heel enthousiast begonnen, je hebt dan nog niet zoveel steken en je ziet meteen het resultaat. Maar hoe langer je breit, hoe meer steken je moet maken in een toer! Het sjaaltje heb ik pas afgebreid, helaas te laat voor de beurs!

Polswarmers, of handschoenen zonder vingers

Geef een reactie

Gelukkig is het nog niet zo heel erg koud, en kan ik mijn handschoenen zonder vingers nog steeds dragen. Ik was bang dat ik ze te laat af zou hebben, en dat ze tot het eind van de winter moesten blijven liggen. Ze zijn gebreid van het garen dat ik in Noorwegen heb gekocht, en de kleuren lopen heel mooi over. Ze zijn niet hetzelfde, maar je ziet wel dat ze bij elkaar horen. Het patroon heb ik uit het boekje “handschoenen en wanten brei je zo!” Daarin staat een hele mooie overgang van de hand naar de duim, met een spietje gebreid. Het patroontje in het breiwerk heb ik zelf verzonnen, kleine kabeltjes, die ik ook heb laten terugkomen in het boord bij de duim en de hand.

Noorse sokken

1 reactie

Het heeft een tijdje geduurd, maar mijn echte Noorse sokken zijn nu helemaal af. In de zomervakantie ben ik begonnen. Ik had mooie KnitPro sokkenbreinaalden gekocht, die zijn lekker kort, heel glad en mooi om te zien. Het patroon had ik van de site van Dropsgarn geplukt, en het daarbij behorende garen gekocht (Delight, blauw gemeleerd en Fabel, effen zwart). Alles paste maar net in een tennisballenkoker, maar zo kon het wel in de auto mee naar Noorwegen. Onderweg kon ik zo ook af en toe een stukje breien. En de koker ging overal mee naar toe, ik heb veel aan waterkanten zitten breien, als Eelco aan het vissen was. Toen we in Nederland terug waren, zag ik tot mijn schrik dat ik één bloempatroon halverwege had verward met het sterrenpatroon. Ik had geen zin om de sok meteen uit te halen, maar ik ben eerst begonnen met een tweede sok. Nadat die “tweede sok”  helemaal af was, heb ik toch de eerste uitgehaald tot aan de fout.
De sokken waren al een tijdje af, ze moesten alleen nog afgehecht worden. Ondertussen was ik alweer begonnen aan een ander breiwerk, eigenlijk waren er al weer twee werkjes bijgekomen! Vandaag heb ik beide sokken afgehecht, en zag ik weer dat de achterkant ook heel netjes is geworden. De sokken heb ik meteen aangetrokken, en ondanks dat ik de puntneusjes niet zo leuk vind, zitten ze heel lekker. En ik ben er eigenlijk wel erg trots op.

Noorse ølvotter

Geef een reactie

Tijdens de vakantie in Noorwegen zag ik in een huisvlijt (husflid) winkeltje in Trysil prachtige wol, en ik kon het ook niet laten om één bol Sandnes mini Palett te kopen.
In de etalage stonden ook twee vilten bekers, met een manchet eraan gebreid. Die vond ik heel erg leuk, en het patroon kostte slechts de helft van een douchebeurt op de camping (5 Kroner). Ik moest daar alleen ook twee bollen wol bij kopen. Dus ook nog een lichte en donker grijze bol Fritidsgarn (ook van Sandnes) erbij. Het breipatroon was in het Noors, en met de één jaar Noorse les en een woordenboek kon ik het patroon vertalen. Tijdens het breien had ik alleen geen idee waar ik mee bezig was. Helaas had ik geen goede foto kunnen maken, dus het was een beetje een gok.
Tijdens het vertalen bleek de beker een bierwant te heten (ølvott), het origineel komt uit IJsland en het patroon is van Marit. Toen ik uiteindelijk klaar was, had ik een enorme grijsgestreepte bierwant. Onderaan het patroon stond dat je moest “fell av” (afhechten) en “tov” (vilten). Daar had ik in eerste instantie overheen gelezen.
Onze zoon was erg enthousiast, maar wilde liever geen pluizen in zijn mond als hij een biertje drinkt, dus ging de enorme beker in de wasmachine. De gevilte bierwant is klaar, maar gaat het er nu om dat je handen niet bevriezen tijdens het bierdrinken in de winter, of is het om je bier niet te snel te laten afkoelen?
(Als je de vertaling van het patroon wilt hebben, kan je me een reply sturen, ik stuur het je dan toe als Word bestand).

Heide, wol en een mandje

Geef een reactie

In een vorig stukje had ik al iets geschreven over het spinnen van de wol in de kleuren van de (Noorse) heide. Toen wilde ik er nog een mutsje van breien, maar daar had ik te weinig wol voor gesponnen. Het is een bakje geworden, met een gedraaid hengseltje. Dat patroon wil ik wel uitleggen, maar dat wordt een erg technisch en lang verhaal, en het staat ook in “A second treasury of magical knitting” van Cat Bordhi. Nadat het gebreid was, was het een slap mandje, dat in elkaar zakte. Om het steviger te maken heb ik het gevilt, eerst met de hand, en later nog eens in de wasmachine.

En toen had ik zelfs nog een beetje garen over, daar heb ik een mini sokje van gebreid, die nu aan mijn fietssleutel hangt. En met dat hele kleine beetje garen dat ik nu nog over heb, kan ik nog een klein pakje inpakken.

 

 

 

 

 

Twee paar sokken

Geef een reactie

Voor mezelf heb ik een paar sokken gebreid van een garen dat ik een paar jaar geleden op een beurs heb gekocht. Ik heb het gebreid met een boemerang (of jojo) hiel. Op de breiclub bij de Spinners noemen ze het ook wel de hiel met de kruisjes. Voor de hiel moet je een dubbele steek maken, en daarbij trek je de steek over de naald heen. Dan zie je over de naald een soort kruisje liggen. Op de opleiding heb ik geleerd dat er een gleufje ontstaat als je met 4 naalden gaat breien. Op de overgangen van de naalden kunnen de steken een beetje tussenruimte krijgen. Als je de draad stevig aantrekt na de laatste steek, heb je daar geen last meer van.
Omdat er geen banderolletje meer om het garen zat, heb ik het even onderworpen aan de brandproef. Ik ben er niet helemaal zeker van, maar wol is het in ieder geval niet, eerder iets waar ook katoen in zit.

De baby sokjes zijn gebreid voor Tess van een restje Sunset van Drops, waarvan ook de omslagdoek van Fenna is gemaakt. Het patroon heb ik van Ravelry geplukt. De teentjes moesten worden afgehecht met een Kitchener stitch (of grafting), dat staat op You Tube goed uitgelegd. Je moet het even droog oefenen, maar dan wordt het wel erg netjes.

Een warm kopje thee

Geef een reactie

Voor een verjaardag wilde ik iets breien, maar de jarige kan niet tegen wol. Geen sokken, polswarmers of sjaaltje dus. Maar wat dan wel?
Geïnspireerd door het wilde breien, en een mooi kopje, ben ik aan de slag gegaan. Met een restje dikke wol (Eskimo van Drops in de kleur poeder/aqua) die ik nog over had van een paar dikke sokken), ben ik begonnen met een aantal steken op te zetten en in de rondte te breien. Na een paar toeren kon ik alweer aan het minderen gaan. Dit moest ik wel een paar keer opnieuw proberen om het “jasje” passend te krijgen.  Toen het breisel wel goed paste, heb ik het kopje aangekleed. Door de vorm van het kopje, gleed het jasje weer naar beneden. Met een lekker heet badje heb ik de wol een beetje vervilt, en ondersteboven laten drogen, zo nu en dan een beetje met mijn handen in vorm geduwd. Uiteindelijk kon het worden ingepakt, samen met een plantje munt!

Familie Moebius

Geef een reactie

Ik heb al een paar projecten van me op dit weblog gezet, maar één van de eerste (sinds ik als “herintreedster” in de breiwereld ben beland) was een Moebius-sjaal. Op de Breibink bij de Spinners zag ik er eentje, en meteen heb ik boeken (Cat Bordhi’s Magical knitting) en het internet afgezocht naar een patroon, ik vond een instructiefilmpje, en ben aan de slag gegaan. De wol heb ik bij WOOOL gekocht in Den Haag.

Een Moebius heeft een draai in het breiwerk en je breit het op een rondbreinaald. Dat betekent dat je zowel de voor- als de achterkant van het breiwerk kan zien. Ik wilde ook kabels breien, maar die zijn niet mooi aan de achterkant. Er volgde een tweede zoektocht, en hulp van andere breisters. En het is heel simpel! Je breit altijd een kabel met tricot steek, maar als je die vervangt door een boordsteek, dan zien de kabels er aan beide kanten mooi uit. Ik gebruikte 1 recht – 1 averecht voor de boordsteek, en je ziet bijna niet dat het een boordje is.

Met Sinterklaas kreeg mijn moeder een bolletje wol en een rondbreinaald, en dezelfde avond heeft ook zij voor het computerscherm de Moebius opgezet. Ondertussen heeft zij deze weer uitgehaald, omdat die te lang was. Maar er volgt vast weer een hele mooie. Vervolgens heeft zij de instructie doorgestuurd naar haar zus, die pas geleden een foto stuurde van háár Moebius.

Strengetjes oude wol

Geef een reactie

Ongeveer 25 jaar geleden heb ik de weefcursus in Delft gedaan. Behalve bindingsleer, technieken en ontwerpen, leerden we er ook wol verven. Dat deden we heel erg precies en ik heb een aantal strengetjes wol geverfd in alle kleuren van de regenboog, die heel erg mooi in elkaar overliepen. Die strengetjes wol heb ik aan een stok gehangen, en die zijn een paar keer meeverhuisd, en hingen nu weer in “mijn” kamertje. Toen ik ze daar ging ophangen, had ik al gevoeld dat de wol heel erg stug was, en hier en daar had ook een motje lekker zitten eten. Er moest iets mee gedaan worden, breien en dan vilten, maar wat? Toevallig zag ik dat één van mijn tassen hier en daar wat kapot ging, dus de wolletjes zouden een tas worden. Het was nog een hele klus om alle kleurtjes tot één patroon te verwerken, maar het is me toch gelukt.

Op een rondbreinaald heb ik alle strengetjes in de tinten rood/geel/groen gebreid tot een enorme zak, de draadjes die door de motten waren doorgeknaagd heb ik gewoon aan elkaar geknoopt, want de tas werd toch gevilt. Met de blauw/rode strengetjes heb ik een enorme sliert gebreid als hengsel, een klein mobielvakje en  een i-cordje om mijn sleutels aan vast te maken, zodat die niet onderin verdwalen.

Het vilten in de wasmachine vond ik in  het begin een beetje eng, dus met een lekker zeepje en goed heet water in de wastafel geprobeerd de zak te vervilten. Het werd wel iets steviger, maar echt vilt werd het niet. Waar ik bang voor was dat de zak of het mobielzakje zou dichtvilten, bleef uit. Dus toch maar in de wasmachine, op 40 graden. Wat duurt dat lang…..  Toen de tas eruit kwam, was die al een stuk kleiner, maar nog niet stevig genoeg, vond ik. Terug in de wasmachine en op 60 graden! Weer een uur later kwam er een prachtige, stevige tas tevoorschijn.

Nog een omslagdoek met blokken

Geef een reactie

Als Fenna boven op haar kamer huiswerk zit te maken, heeft ze vaak mijn omslagdoek om.
Voordat ik het wist had ze mooie kleurtjes uitgezocht (Drops Fabel 310 sunset en 330 berrydreams) en een patroon van de Drops-site (125-17).  Fenna wist precies wat ze wilde, en welke kleur ik moest gebruiken voor welk blok.

Het was weer een leuke uitdaging, mijn stekenverhouding is niet helemaal hetzelfde, dus moest ik hier en daar wat aanpassen (en soms eerst weer iets uithalen). En ik heb het patroon niet helemaal gevolgd, omdat ik het niet mooi vond om steken op te nemen, ik heb later de grootste blokken aan elkaar genaaid.